Przy ulicy Siennej, nieopodal Rynku Głównego, znajduje się kamienica Salomonowska. Dziś jest siedzibą Arcybractwa Miłosierdzia, które zostało założone przez ks. Piotra Skargę w roku 1584. Budowla ta pierwotnie reprezentowała styl gotycki, ale na przestrzeni wieków wielokrotnie przebudowywano ją, przez co nabyła nowe formy architektoniczne. Najpierw kamienica ta należała do rodziny Salomonów. W okresie późniejszym Salomonowie sprzedali omawiany dom Hieronimowi Sapale, który był rajcą lwowskim. Sapała nie miał dzieci, przez co cały zgromadzony majątek przeszedł na jego rodzeństwo. Na przełomie XVI i XVII wszystkie części budynku zostały wykupione przez Arcybractwo Miłosierdzia Najświętszej Maryi Panny Bolesnej w Krakowie. W 1692 roku budowlę gruntownie przebudowano. To właśnie w tamtym okresie na parterze kamienicy powstała Komora Klejnotowa, która została wykonana według projektu ks. Jana Delamarsa. Udział w dekorowaniu Komory wzięli rzeźbiarze Jerzy Hankis i Srebrnicki, jak również malarze Stanisław Gotarczyński oraz Aleksander Tricjusz. W 1796 roku bractwo zostało zlikwidowane, a kamienica przez jakiś czas stała opustoszała. W 1817 roku władze austriackie zezwoliły na wznowienie działalności bractwa. W XIX stuleciu dom ponownie przekształcono. W wyniku przebudowy utworzono Salę Portretową, w której odbywały się zebrania zarządu bractwa. W Sali tej, a mianowicie na suficie, znajduje się malowidło, które przedstawia ks. Piotra Skargę jako założyciela Arcybractwa Miłosierdzia w Krakowie. Z XIX stulecia pochodzi figura Chrystusa, która znajduje się w narożu kamienicy Salomonowskiej.
Piwnice
Fresk na parterze z godłem Arcybractwa
Sala na parterze
Skarbiec na parterze
Sala na pierwszym piętrze
Schody
Sala Portretowa na piętrze
Odrzwia gotyckie na parterze
Info na podstawie książki Michała Mrożka „Przewodnik po zabytkach Krakowa”;
Foto Andrzej Pietruszka, 21.02.2026